IPMN Ενδοπορικό θηλώδες βλεννώδες νεόπλασμα παγκρέατος

Το ενδοπορικό θηλώδες βλεννώδες νεόπλασμα (IPMN) είναι μια προκακοήθης κυστική βλάβη του παγκρέατος που αντιστοιχεί στο 5%–15% των αδενοκαρκινωμάτων του παγκρεατικού πόρου (PDAC) Η βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων η αυξημένη ευαισθητοποίηση και πιθανώς η αυξανόμενη επίπτωση έχουν οδηγήσει σε περισσότερες διαγνώσεις και χειρουργικές εκτομές
Οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν χειρουργική εκτομή σε μια υποομάδα ασθενών με IPMN για την πρόληψη της διηθητικής εξέλιξης, ενώ προτείνουν παρακολούθηση για βλάβες χαμηλού κινδύνου.
Η διαχείριση των ενδοπορικών θηλωδών βλεννωδών νεοπλασμάτων (IPMNs) απαιτεί την επιλογή μεταξύ χειρουργικής εκτομής και ενεργού παρακολούθησης, ωστόσο τα διαθέσιμα διαγνωστικά εργαλεία δεν μπορούν να διακρίνουν αξιόπιστα ποιες βλάβες φέρουν δυσπλασία υψηλού βαθμού ή διηθητικό καρκίνο. Ως αποτέλεσμα, πολλοί ασθενείς υποβάλλονται σε μείζονα χειρουργική επέμβαση στο πάγκρεας για νόσο χαμηλού βαθμού, ενώ άλλοι παρακολουθούνται μέχρι να εμφανιστεί εξέλιξη.
Αυτή η αβεβαιότητα συμβάλλει σε σημαντική διαφοροποίηση στις εκτιμήσεις κινδύνου από τους χειρουργούς, στα όρια παρέμβασης και στις θεραπευτικές συστάσεις. Οι ασθενείς, αντίστοιχα, διαφέρουν ως προς την ανοχή τους στον κίνδυνο καρκίνου, τις απόψεις τους για τη το αντιλαμβανόμενο βάρος της συνεχιζόμενης παρακολούθησης και τον επιθυμητό ρόλο τους στη λήψη αποφάσεων, καθιστώντας τα IPMN ένα κατεξοχήν κλινικό σενάριο όπου οι προτιμήσεις παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Αν και οι πρόσφατες διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες αναγνωρίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των αξιών των ασθενών στις αποφάσεις διαχείρισης, πρακτικά πλαίσια για την εφαρμογή αυτού του στόχου παραμένουν ανεπαρκώς ανεπτυγμένα.