Εναλλακτικές Θεραπείες ΗΚΚ

Εναλλακτικές Ακτινολογικές Θεραπείες Ηπατοκυτταρικού Καρκινώματος & Μεταμόσχευση

Microwave Coagulation Therapy (MTC) – Καυτηριασμός με μικροκύμματα

Ο καυτηριασμός ιστών με μικροκύματα, περιεγράφηκε αρχικά από τον Tabuse το 1979, εφαρμόστηκε κλινικά για τη διατομή του ηπατικού παρεγχύματος και αποδείχτηκε έξοχος για την αιμόσταση. Προσφάτως ο καυτηριασμός με μικροκύματα χρησιμοποιείται, με αυξανόμενη συχνότητα, στο πρωτοπαθές ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα και στους μεταστατικούς όγκους ήπατος ως εναλλακτική θεραπευτική μέθοδος.

Το MTC εφαρμόζεται διεγχειρητικώς, λαπαροσκοπικώς και διαδερμικώς. Υπάρχουν λίγες πληροφορίες σχετικά με το μακροπρόθεσμο (long-term) ποσοστό επιβίωσης μετά MTC. Οι Seki και συνεργάτες ανέφεραν ποσοστό 3ετούς επιβίωσης 92% και ποσοστό υποτροπής μετά από 1 χρόνο 12,5%, μεταξύ 24 ασθενών με ΗΚΚ , μεγέθους 1,5 εως 4,5 cm, οι οποίοι θεραπεύτηκαν με λαπαροσκοπικό MTC. Άλλη μελέτη, η οποία έγινε σε ομάδα 27 ασθενών με μικρούς ΗΚΚ ( μέσου μεγέθους 3,3cm), ανέδειξε ποσοστό 3ετούς επιβίωσης 86% και ποσοστό επιβίωσης ελεύθερης νόσου 44%. Οι μελέτες αυτές αφορούν κυρίως μικρούς όγκους και δεν είναι τυχαιοποιημένες.

Ενδοϊστική Φωτοπηξία με Laser (ILP)

Ο θερμικός καυτηριασμός με Laser βασίζεται στην αρχή ότι μια δέσμη φωτός υψηλής εστίασης και έντασης μπορεί να προκαλέσει τοπική ιστική νέκρωση. Οι καταλληλότεροι τύποι Laser για καυτηριασμό όγκων ήπατος συμπεριλαμβάνουν το Argon Ion Laser, το διοξείδιο του άνθρακα , και το YAG Laser.

Η δέσμη φωτός του Laser εκπέμπεται από το άκρο λεπτών ( δια-μέτρου 0.2-0.6mm ) ινών . H απορρόφηση του διαθλώμενου φωτός έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη διείσδυση και την ομοιομορφία της κατανομής ενέργειας. Η ILP γίνεται κάτω από ελαφρά αναισθησία και νάρκωση. Η διαδικασία γίνεται υπό την καθοδήγηση υπερη-χογραφήματος ή μαγνητικού τομογράφου και οι ίνες του Laser εισάγονται μέσω ενός ή πολλών μικροκαθετήρων (19G).

Oι αναφερόμενες επιπλοκές είναι ο πόνος, ο πυρετός, η πλευριτική συλλογή και το υποκάψιο αιμάτωμα. H ILP που ακολουθείται από αρτηριακό χημειοεμβολισμό μέσω καθετήρα (TACE) έχει αποδειχθεί επαρκής για μεγάλα HΚΚ.

H ILP έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση HΚΚ και μεταστατικής νόσου. Τα περισσότερα αποτελέσματα μέχρι τώρα αναφέρονται περισσότερο σε παραμέτρους που αφορούν την αλλαγή του μεγέθους του όγκου ή την εμφανή νέκρωση, όπως αυτή ανιχνεύεται απεικονιστικά, παρά στην επιβίωση. Η διερεύνηση της μακροπρόθεσμης επιβίωσης σε μια προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη χρειάζεται προκειμένου να διερευνηθεί η επάρκεια της επέμβασης.

Χημειοεμβολισμός – Ενδαρτηριακή Χημειοθεραπεία

Σε ασθενείς που είναι μεγάλου χειρουργικού κινδύνου αλλά και σε νεοπλάσματα που δεν αφαιρούνται χειρουργικά ο διακαθετηριακός χημειοεμβολισμός αποτελεί εναλλακτική λύση.

Ο χημειοεμβολισμός είναι ο συνδυασμός της ενδοαρτηριακής έγχυσης χημειοθεραπευτικών και του εμβολισμού της ηπατικής αρτηρίας. Η μέθοδος βασίζεται στη γνώση ότι τα ηπατικά νεοπλάσματα αιματώνονται κυρίως από κλάδους της ηπατικής αρτηρίας. Έτσι η ενδαρτηριακή έγχυση μείγματος εμβολικών υλικών και κυτταροστατικών φαρμάκων προκαλεί ισχαιμία στον όγκο και παράταση της δράσης των φαρμάκων χωρίς να επιβαρύνεται το φυσιολογικό ηπατικό παρέγχυμα.

Ο χημειοεμβολιμός αρχικά εφαρμόσθηκε σε ασθενείς με ΗΚΚ. Στη συνέχεια η εφαρμογή της μεθόδου επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει δευτεροπαθή ηπατικά νεοπλάσματα κυρίως από καρκινοειδή, ενδοκρινικούς όγκους και μελάνωμα.

Μια συνολική εκτίμηση διαφόρων σειρών όπου αξιολογήθηκε το αποτέλεσμα του χημειοεμβολισμού στο ΗΚΚ δείχνει ότι η μέση επιβίωση των ασθενών είναι δύο έτη μετά την εφαρμογή του. Για τις μεταστατικές βλάβες δεν εφαρμόζεται λόγω της χαμηλής αγγειοβρίθειας και της μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας της ηπατεκτομής.

Μεταμόσχευση Ήπατος

Ασθενείς με ΗΚΚ σε έδαφος κίρρωσης που πληρούν τα κριτήρια του Μιλάνου ( ογκοι μονήρεις μικρότεροι των 5 εκ ή λιγότεροι από 3 όγκοι μικρότεροι των 3 εκ) θεωρούνται υποψήφιοι για μεταμόσχευση ήπατος. Η μεταμόσχευση αντιμετωπίζει εκτός από τον όγκο και την υποκείμενη αιτία που είναι η κίρρωση. Με τον τρόπο αυτό μειώνονται και οι υποτροπές της νόσου. Δυστυχώς η έλλειψη οργάνων έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνει ο αριθμός των υποψηφίων ασθενών που βγαίνουν από τη λίστα (drop out) συνεπεία της εξέλιξης της νόσου κατά τη φάση της αναμονής.

Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 20-40% σε Διεθνή Κέντρα . Η μεταμόσχευση χωρίς drop out είναι εφικτή όταν ο χρόνος αναμονής δεν υπερβαίνει τους 6 μήνες. Για τον λόγο αυτόν η ηπατεκτομή σε ασθενείς με καλές ηπατικές εφεδρείες αποτελεί την πρώτη επιλογή. Σαν προεγχειρητική γέφυρα έχουν χρησιμοποιηθεί η ηπατεκτομή, τα ραδιοκύμματα και ο χημειοεμβολισμός.

 

 

2017-11-28T08:42:47+00:00